Moderatör

Sturm und Drang Sturm und Drang Sturm und Drang nedir - Sturm und Drang ne demektir - edebiyat Sturm und Drang - Sturm und Drangakımı
Alman edebiyatı üstünde 1770-1785 yıllan arasında büyük etki gösteren ve Avrupa romantizminin gelişmesine katkıda bulunan edebiyat ve siyaset akımı.
Kökü bakımından Germen olan bu akımın adı, Maximilian von Klinger'in (1752-1831) 1776'da oynanan ve Sturm und Drang (Fırtına ve Atılım [1770-1785]) adını taşıyan abartmalı bir melodramından gelir. Almanya'da Aufklârımg'dan (Aydınlanma çağı) sonra ortaya çıkan ve akılcılığa bir tepki olan bu akım, akla karşı, duy*gunun ve tutkunun; saymacalara ve kalıplara karşı, özgünlüğün, sezginin ve özelliğin haklarını savunuyordu. Ayrıca, doğanın yalınlığına dönülme*sinden yanaydı. Akımın ortaya koydu*ğu yapıtlarda Sterne'in, Young'ın, Ossian'm, Kutsal Kitap'ın ve halk şiiri*nin etkileri açıkça görülür.Ama akı*mı asıl etkileyenler Jean Jacques Rousseau ve Shakespeare olmuştur. Bu iki etki, Goethe'nin (Genç Werther'in Acıları [Die Leidendes Jungen Werthers, 1774], Götz von Berlichingen [1773], Clavigo [177'4], Stella [1776]) ve Schiller'in ilk yapıtlarında (Haydutlar [Die Râuber, 1782], Die Verschwörung des Fiesco zu Genua [Fiesko'nun Genua'ya Yemini, 1783], Hile ve Aşk [Kabale und Liebe, 1784]) görülür. Akımın ilk temsilcileri olan Lenz, H.L. Wagner, ressam Müller ve Gerstenberg, doğal eşitliği ve insan ki*şiliğine saygıyı savunarak, yaygın tö*releri şiddetle yerdiler. Bunların hep*si de insan hakları idealini benimse*mişti ve tek bir dava için, yani insa*nın özgürlüğü için çalışıyorlardı. Aklın, tarih alanında, her halkın ken*dine özgü niteliklerini, Ortaçağ'ın gü*zelliklerini, folklorun önemini ortaya çıkardı. Akımın öncülerinden biri olan Herder (1744-1803 ) bütün ulusların halk şarkılarının derlemesi olan Stimmen der Völkerin Liedern'i (Şarkılar*da Ulusların Düşünceleri, 1778) ya*yımladı. Dillerin, edebiyatların ve din*lerin karşılaştırmak incelemesi, Goethe'ye (Kızılağaçlar Kralı Efsanesi) ve Schiller'e esin kaynağı oldu. Öte yandan, Herder'in kuramsal ide*alizmi, yeni Alman edebiyat akımı ve bir tarihsel anlayışın ortaya çıkması, Goethe tarafından başlıca yapıtların*da ve özellikle birinci Fa ust'ta (1808), Genç Werther'in Acıları'nda (1774) ve Egmont'ta (1787) büyük bir ustalıkla dile getirildi. Siyasal davranış da değişmişti. Sturm und Drang'ın özel*likle çok verimli olduğu tiyatroda, küçük Alman prenslerinin sıradan hükü*metleri alaya alındı. Akım, ancak okumuşlar arasında yayıldı ve onların aracılığıyla Fransız Devrimi'ni övmekten geri kalmadı. alıntıdır... |